Pêþdestîya Mît’ Dîlîcan, k’îjan Dîlîcanê hedefdike çawa t’erefê ger’ê, R’ewanêda t’emsîlbû. Pêþdestî diha zû T’ilbîsê û Moskvaêda t’emsîlbibû. Bi e’lamkirina “Armênprês”-ê- Mît’ Dîlîcanê alet û r’êsûrsê baþqe-baþqe r’adestî civakêke- bi dayîna mecalê li miþterîya þeher bi k’ûrayî e’yankin- t’ebyetê, medenyeta dewlemend, aspêjxanê û tevekê dine ferz. Mereme Dîlîcanê sûka ne kö cî, lê isa jî- h’emdinîaêda bikine ya diha naskirî- bi dayîna k’omekê r’öh’darkirina pêþdaçûyîna tûrîzmê Dîlîcanêda. Ew mêlbûyîye alî Dîlîcanê bike bive ew t’eref, k’îjanê ne kö t’enê tûrîsta tima bihêle, lê isa jî maþoqê mednyetî, xwendinê û ÿkotûrîzmê- bi kirina þeher ê naskirinê ser dereca neh’îyê û ort’emiletîyê û goveka seyremîþbûnêye h’izkirî.
