Wexta qisa h’ökömetê Nîkol P’aþînyanê serekwezîr paþda veger’ya ser pirsê, k’a xevata t’ezeye sînorcödakirinêye navbera Ermenîstanê û Adrbêcanêda têr’adîtîye?, û îht’îmale ew bêh’esarkirina p’evgirêdanava bê girêdanê?, mesele, bi pêþdabirina pêvajoyê ij ce’nûbê. Bi fikira P’aþînyan- p’evgirêdana k’ese wê t’ineve, lê ment’eq eve: “Wan dera, k’îderê avakirina p’evgiêdanê idî gere destpêve, tê t’exmînkirinê ment’eqîye jî, wekî wê p’arêda (çiqasî seva derbazbûna lit vê binxeleqê lazime) isa jî sînorcödakirin û sînorxetkirin wê biqewimin, wekî wê t’opaxêva binxeleq avavin, û safîve, k’a sînor konkrêt k’îderêva derbazdive. Ew, bi h’esavê mezin, p’evgirêdan nîne t’ev pêvajoya sînorcödakirina t’omerî, k’îjan bi ment’eqa wî wê her’e, lê alîyê dinêva- sînorcödakirine- t’ev mîaserkirina komûnîkasîya û t’ivdîra “T’RÎP’P’ r’ê”-va girêdayî, yanî- sînorcödakirin p’areke wê pêvajoyêye”.
