OC Media dinivîse ku YE careke din nirxên xwe tawîz daye, ji cihê bilind ê exlaqî yê ku pir caran îdia dike ku dagir kiriye ketiye.
Azerbaycan, ku ji sala 2003an vir ve di bin desthilatdariya xanedaniya Îlham Eliyev de ye, yek ji binpêkerên herî xirab ên mafên mirovan û azadiya çapemeniyê li parzemînê ye.
Piştî serdana Kallas, daxuyaniyên fermî yên YE tekez kirin ku “YE şirîkê bazirganî yê herî mezin û veberhênerê herî mezin ê Azerbaycanê ye”, ku ev yek tê vê wateyê ku Azerbaycan bi xwe jî gere ji bo siyaseta rastîn li nirxên YEyê xwedî derkeve.
Her çiqas piştgirên vê têkiliyê li Ewropayê balê dikişînin ser rola Azerbaycanê wekî rêyeke transîtê ji bo petrol û gaza Asyaya Navîn, û Îtalya, Yewnanistan û Bulgaristan qebûl dikin ku bi gaza Azerbaycanê ve girêdayî ne jî, Azerbaycan bi xwe tenê bi qasî %3ê îtxalata giştî ya gaza YE pêk tîne. Ji bo Azerbaycanê, hîdrokarbon nêzîkî %90ê dahatên hinardekirinê pêk tîne û ji bo aramiya rejîmê pir girîng e. Rexnegir dibêjin ku Ewropa bi bandor dabînkerê otokratîk bi yekî din diguherîne.
